Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie Melding niet meer tonen

Duurloop als graadmeter voor fysieke gesteldheid

Het voordeel van het feit dat ik de Oostland Halve Marathon niet uit heb kunnen lopen, is dat het herstel ook minder lang duurt. Op de maandag na de halve marathon heb ik direct al weer een duurloop kunnen doen en deze voelde eigenlijk ook wel verrassend goed aan. Ook op dinsdag een duurloop en op woensdag een duurloop met twee keer een blok van 10 minuten op tempo 3.15. Deze training verliep weer voorspoedig en is een goede graadmeter voor de fysieke gesteldheid. Op donderdag vervolgens een duurloop en op vrijdag naar de baan voor een baantraining. Deze verliep echter niet zoals gehoopt, na 1 x een 1400m op tempo 3.10 voelde het lichaam al niet meer goed aan en besloot ik de intervaltraining te beëindigen. Normaal gesproken zou ik de training af proberen te maken, maar de ervaring leert dat het allemaal goed moet voelen en je anders zaken afbreekt in plaats van opbouwt. Blijkbaar was het lichaam toch nog niet helemaal fit, een signaal welke ik ook reeds kreeg tijdens halve marathon op zondag. Daartoe besloten om op zaterdag een dag rust te houden en op zondag weer te trainen. Omdat het lichaam weer goed voelde op zondag besloot ik om de gepland training van 32km regulier uit te voeren zodat dit de derde 30km+ loop werd in de voorbereiding op de marathon van Amsterdam. In het begin voelden de benen nog wat moe en stram aan maar gaandeweg de training ging het steeds beter hetgeen ook terug te zien viel in het gemiddelde tempo van 3 minuut en 40 seconden per kilometer, bij een gemiddelde hartslag van 158. Deze trainingsweek afgesloten met in totaal 120km verdeeld over 6 trainingen. Een goede week richting Amsterdam!

Omdat ik voelde dat het lichaam nog niet hersteld was van de lange duurloop van zondag besloot ik om op maandag een duurloop te doen in plaats van een intervaltraining. Deze duurloop verliep wat moeizaam waardoor dit achteraf ook de juiste keuze bleek. Op dinsdag vervolgens een rustdag waarna er op woensdag weer eens een baantraining op het programma stond. Het originele programma schreef 8 x 1400m voor in tempo 3.10. De eerste vier intervallen van 1400m gingen echter in tempo 3.08 en het lichaam gaf ook wel het signaal dat dit te hard was voor nu. Daarom besloten om na deze vier intervallen van 1400m nog vier intervallen van 1000m te doen in het doeltempo van 3.10. Dit verliep uiteindelijk prima. Aangezien er ook nog een jeugdtraining plaatsvond en het dus ook wat slingeren en erg opletten was, was dit een prima resultaat voor nu. Op donderdag vervolgens een duurloop van 16km gevolgd op vrijdag door een ochtendduurloop van 11km en een duurloop in de avond van 17km. Deze duurloop, laat op de vrijdagavond werd een gedenkwaardige met enorme hoosbuien en wind tegen op de Erasmusbrug waardoor ik weer terug naar Zuid werd geblazen in plaats van terug naar het Noordelijke deel van Rotterdam (daar waar ik wezen moest). Na een rustige zaterdagochtend stond de volgende duurloop gepland voor de zaterdagmiddag. Deze ging weer lekker, al twijfelde ik wel even aangezien mijn hartslagmeter in de eerste kilometers kilometertijden aangaf tussen de 4.10 en 4.30 terwijl ik toch rondliep met een hartslag om en nabij de 150. Nadat ik mijn hartslagmeter opnieuw had opgestart werd ik gerustgesteld en zag ik kilometertijden rond de 3.45 passeren. Toch altijd vreemd hoe je dan aan jezelf begint te twijfelen en niet uitgaat van het gevoel en de meters terzijde schuift. Op zondag nog een duurloop van 17km waardoor het weektotaal uitkwam op 124km. Wederom dus een goede trainingsweek in de benen, volgende week de laatste lange trainingsweek in voorbereiding op Amsterdam, daarna begint alweer de periode van tapering, rustig afbouwen richting de wedstrijd. Nog exact vier weken tot 21 oktober!

Publicatiedatum: 26 september 2018