Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie Melding niet meer tonen

Alle seintjes staan op groen!

Na de lange trainingsweek van vorige week was het deze week zaak om de lijn goed door te trekken en enigszins uit te rusten voor de komende twee trainingsweken in Kenia. Maandagavond vertrek ik naar Kenia, de komende twee weken zal mijn blog dan ook vanuit het Keniaanse worden geschreven.
De trainingsweken in het marathonschema van 12 weken variëren van circa 90 tot 160km. Het is altijd spannend hoe het lichaam reageert op een lange trainingsweek, vooral wanneer het enige tijd geleden is dat je zoveel kilometer hebt gelopen. De vorige lange trainingsweek van meer dan 130km heb ik meer dan een half jaar geleden gelopen in Kenia, daarna ben ik fors geblesseerd geraakt en kwam ik er helaas niet meer aan toe om lange weken (en de marathon van Rotterdam) te lopen.

PAC-baan
Omdat ik op de zaterdag in de lange trainingsweek nog een duurloop had gedaan van 35km besloten we om de maandagtraining aan te passen van 5 x 1000m in tempo 2.55 min/km naar 5 x 800m in tempo 3.00 min/km. Het duurt immers even om te herstellen van zo’n lange duurloop en we wilden het risico op blessures beperken. Omdat collega-atleet Maarten van Zetten helaas nog steeds kampt met blessures besloot ik de training op de PAC-baan te doen in plaats van de Ilion-baan in Zoetermeer. Voordeel van de PAC-baan is dat dit op iets meer dan een kilometer van mijn huis ligt en je na een rondje Kralingse Plas dus snel kunt beginnen met de intervallen. Uiteindelijk gingen de eersten van de 800m’s iets sneller dan 3.00 min/km en de laatsten iets langzamer. Al met al een lekkere training en één van de laatste intervaltrainingen op dit hoge tempo. We schakelen nu weer over naar langere intervallen in tempo’s rond 3.05 a 3.10 min/km.

Rustdag
Op dinsdag mocht ik weer eens een hele dag rust nemen, dat wil zeggen gewoon naar werk en alle andere alledaagse dingen doen maar niet hardlopen dus. Dit was de eerste rustdag na 11 hardloopdagen na elkaar. Een vreemde gewaarwording dus, je wordt direct wat onrustig en bedenkt je dat je toch wellicht wel even kunt gaan lopen, maar het is wel echt goed om soms even helemaal niet te lopen en alle spieren, botten en pezen te laten herstellen.

Rustig programma
Op woensdag vervolgens weer een ochtend duurloop van 12km (jullie weten inmiddels het parcours: twee rondjes Kralingse Plas…) en in de vroege avond een duurloop van 20km. Op donderdag vervolgens een rustige duurloop in een tempo net iets boven de 4.00 min/km en op vrijdag een extra rustdag aangezien we echt even wilden afschakelen richting de zware Kenia weken. Op zaterdagmiddag vervolgens een heerlijke duurloop gedaan met vriend Jesse in het mooie Schoorlse duinlandschap. Het idee was een duurloop van circa 20km waarbij we zijn geëindigd bij 17km en zodoende ook nog even live naar het EK Wielrennen in Alkmaar konden kijken en zagen hoe de Nederlandse dames wederom de wedstrijd naar hun hand konden zetten. In de avond terug naar huis waarbij het dak van het AZ stadion ontweken moest worden :).

Goed vooruitzicht
Op zondagochtend vervolgens een wat snellere duurloop van 20km (heen en weer langs de Rotte), met een gemiddeld tempo van 3.49 en hartslag 157. Deze mooie waarden zo in het begin van het marathonschema geven een enorm vertrouwen richting de rest van het schema en uiteindelijk de marathon. Eigenlijk staan alle seinen op dit moment op groen: geen blessures, bijna geen pijntjes, een goede testuitslag waarin zichtbaar werd dat ik weer iets beter ben geworden, een afnemend lichaamsgewicht en wellicht wel het belangrijkste: enorme zin om de trainingen uit het schema goed uit te voeren en zo goed mogelijk aan de start te verschijnen op 20 oktober.

Publicatiedatum: 12 augustus 2019