Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie Melding niet meer tonen

Bruggenloop 2019

In de afgelopen twee weken stond de Bruggenloop en het herstel daarvan centraal. De week van de Bruggenloop begon op maandag met een ouderwetse baantraining met Maarten in Zoetermeer. Dit keer 8 x 1000m in een gemiddeld tempo 3.10 min/km. Deze training verliep lekker hetgeen ook vertrouwen gaf richting de wedstrijd in het weekend. Op dinsdag vervolgens de standaard rustdag en op woensdag en donderdag rustige duurlopen. Op vrijdag vervolgens een extra dag rust en op zaterdagmiddag een rustig rondje om het lichaam in beweging te houden. Dit rondje, of eigenlijk heen en weer tot de Eramasmusbrug, ging zo moeizaam dat ik oprecht begon te twijfelen aan de deelname aan de Bruggenloop. Het lichaam voelde stijf aan en ik kreeg weer last van mijn rechterbovenbeen. Al sinds de Zevenheuvelenloop, inmiddels drie weken geleden, heb ik last van de grote spiergroepen aan zowel de voor- als achterkant van mijn rechterbeen. Vermoedelijk door de enorme belasting van de Zevenheuvelenloop, die ik met een persoonlijk record van 47.33 wist te beëindigen en dat na slechts vier weken na de marathon. Afijn, ik besloot om mij verder geen zorgen te maken om hetgeen een dag later komen zou gaan omdat ik wel vaker heb meegemaakt dat het een dag later totaal anders kan aanvoelen. Gelukkig was dit ook het geval en voelde de benen op zondag goed aan. De wedstrijd startte pas om half vier waardoor de rest van de dag bestond uit ouderwets lummelen. Dit schijnt erg goed te zijn voor de stresslevels, alhoewel ik het idee heb dat de wedstrijdspanning enkel maar toeneemt tijdens het lummelen en dat ik soms beter gewoon iets kan gaan doen. Wellicht ook wel veroorzaakt door mijn karakter, ik kan  al 32 jaar maar heel moeilijk niets doen.

Bruggenloop
Zondag 8 december was het dan zover. De Bruggenloop Rotterdam. Aan het einde van het jaar één van de wedstrijden waar ik toch wel naar toe leef. Enerzijds omdat de wedstrijd d

wars door mijn mooie stad Rotterdam gaat en anderzijds omdat ik meedoe in het business run team van mijn huidige sponsor Schouten Zekerheid. De temperatuur was met een graad of 10 best goed te noemen. Helaas stond er wel veel wind waardoor het lopen van een mooie tijd erg lastig zou gaan worden. Vooraf met trainer Rob besproken dat ik dan ook volledig zou focussen op de positie in de wedstrijd en niet op de eindtijd. Bij de start had ik reeds gezien dat ik tijdens de wedstrijd competitie zou krijgen van twee andere sterke lopers waarvan ik vooral Nixon Fernandes in de gaten wilde houden. Nixon is een erg sterke loper, voornamelijk op de wat kortere weg afstanden. Ik had me dan ook voorgenomen om me de eerste kilometers aan te passen aan zijn tempo en te proberen om in het laatste gedeelte van de wedstrijd de wedstrijd naar me toe te trekken. Dit bleek echter wat lastiger dan gedacht. Nixon begon de wedstrijd met een enorm snel tempo, zo rond de 20 km/uur. Duidelijk een tandje te hard voor mij op een 15km afstand, maar aangezien we al snel samen liepen en de rest van het deelnemersveld op grote afstand volgde, was loslaten ook geen optie meer. Drie kilometer lang heb ik dan ook achter hem gelopen en geprobeerd om zijn tempo bij te houden, wat drie kilometer lang lukte maar daarna echt over was, juist op een moeilijk punt net voor de Erasmusbrug. De rest van de wedstrijd liep ik in geslagen positie rond. Ik trek een snelle start namelijk heel slecht en moet als marathonloper echt op gang komen. Een te snelle start zorgt ervoor dat mijn motor wordt opgerookt en hier kom ik tijdens de race dan ook niet meer van bij. Met zware benen liep ik de wedstrijd uit waarbij het gemiddelde tempo daalde van 3.08 naar 3.16 tot zelfs 3.25 min/km. De eindtijd van 49.04 was erg teleurstellend maar verder niet echt belangrijk aangezien ik voor de wedstrijd reeds had besloten om niet op de eindtijd te letten en enkel op de uitslag in de wedstrijd. De gekozen strategie leek me achteraf ook nog steeds de juiste. Soms moet je de conclusie trekken dat er gewoon iemand beter is. Dat was tijdens deze wedstrijd zeker het geval.

 

 

 

 

 

 

 

 

Rust
De week na de Bruggenloop heb ik eerst vier dagen complete rust gehouden om de benen eens goed te laten herstellen. Op vrijdag vervolgens een eerste rustige duurloop van 16km, op zaterdag een wat snellere duurloop van 20km en op zondag wederom een duurloop van 20km. De komende twee weken werk ik toe naar de sterk bezette Sylvestercross in Soest op oudejaarsdag.

Publicatiedatum: 16 december 2019