Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie Melding niet meer tonen

DSW Bruggenloop 2018

Met twee goede trainingsweken in de benen was het vooral zaak om deze week goed toe te trainen naar de Bruggenloop op zondag. Naast een aantal trainingen zou dit vooral rust houden betekenen.

Op maandag ben ik weer eens naar Zoetermeer gegaan voor een baantraining met collega lange afstandsloper Maarten van Zetten. Samen hebben we 5 x 1600m kunnen doen waarbij het weer helaas erg slecht was. Het regende pijpenstelen maar gelukkig was de temperatuur prima waardoor het niet echt koud werd.

Na deze baantraining op dinsdag een dag rust gehouden, op woensdag een rustige duurloop, donderdag rust en op vrijdag vervolgens een laatste duurloop voor de Bruggenloop.

Op zondag 9 december was het dan zover: de Bruggenloop te Rotterdam. Na de marathon van Amsterdam heb ik deze wedstrijd aangekruist in het schema, hier wilde ik goed zijn en een mooi resultaat behalen. Enerzijds omdat ik al eens als 2e (in 2016) en 4e (2015) ben gefinisht, anderzijds omdat dit parcours bijna identiek is aan één van mijn standaard trainingsrondjes in Rotterdam. Nu ik ook echt in Rotterdam woon kan de wedstrijd nu ook als echte thuiswedstrijd bestempeld worden. Nadat ik de zondagochtend lummelend had doorgebracht ben ik rond 13.00 uur naar Rotterdam Zuid gefietst. Heerlijk om op deze manier door de stad te fietsen, alwaar al voorbereidingen worden getroffen voor de wedstrijd (dranghekken, verkeersborden etc.) bedenkende dat je daar twee uur later loopt en ook hebt voor hele andere zaken (de windrichting, de kuiten van je voorganger, het shirt van een andere loper, het publiek, ….). Rond 13.30 uur was ik in het Maasgebouw waar de lopers van de Business Run zich kunnen klaarmaken voor de wedstrijd. Op dat moment was het nog 1,5 uur voor de start dus ik was ruim op tijd en had dan ook alle tijd om rustig te dribbelen naar eerst de finishstraat (om te kijken hoe de wind zou staan op het parcours) en daarna naar de start (om te kijken of er een mogelijkheid was om op het laatste moment voorin het startvak te komen). Daarna terug naar het Maasgebouw om de andere lopers van Schouten Zekerheid te begroeten. Tot mijn grote verbazing werd al vanaf 14.15 uur omgeroepen dat de lopers van de eerste startgolf zich naar de start moesten begeven. Mijn plan was om rond 14.45 uur rustig naar de start te lopen en zo warm en droog daar te verschijnen. Om 14.15 uur heb ik nog even kort echt ingelopen op tempo waarna ik mij heb omgekleed in wedstrijd outfit. Met deze temperaturen (circa 8 graden) betekent dit kort-kort, dat wil zeggen singlet en korte broek. Verder een flesje sportdrank mee waarvan ik 15 minuten voor de wedstrijd ongeveer 250ml inneem voor de laatste suikers voor de wedstrijd. Bij de start aangekomen bleek dat ik gelukkig vooraan zou kunnen inschuiven en dus had ik nog alle tijd voor een aantal sprintjes en daarnaast bekijken wie er allemaal aan de start staan. Eerst dacht ik dat het aantal lopers welke voor de winst zou gaan beperkt was, echter bleek dit wat mee (of dus eigenlijk tegen) te vallen. Er waren een fors aantal goede lopers naar Rotterdam gekomen op deze zondag en ook een aantal waarvan ik direct wist dat zij beter zouden lopen dan ik. Dit is dan ook even een mentale switch vlak voor een wedstrijd, waarbij ik besloot om vast te houden aan het vooraf vastgestelde plan, namelijk mee met de kopgroep en niet kijken naar de tijd.

Nadat het startschot was gelost vormde zich direct een groepje met daarin de lopers waarvan ik dat al had gedacht. De eerste km tegenwind ging nog vrij hard in 3.06, daarna volgden langzamere km’s rond 3.20 per km. De km nadat we de Willemsbrug over waren ging echter al in 2.57 gevolgd door een km in 3.02. Dit zijn erg snelle km tijden voor mij, welke niet zouden misstaan op een 5km wedstrijd. Rond het 7km punt werd de groep in verschillende delen gesplitst waarbij duidelijk was dat Yorben Ruiter de winnaar zou worden, maar daarna was het zeker nog spannend voor plaats twee. Er werd diverse keren van stuivertje gewisseld waarbij vooral de Brienenoordbrug het verschil maakte. Dit jaar was er wind mee de brug op en af, dus dat scheelde al een heel stuk. Ook de eerste km na de Brienenoordbrug ging nog erg hard met een km tijd onder de 3 minuten. Op dat moment liep ik op plaats vier, met de nummer drie in zicht maar ook met de nummer vijf vlak achter mij. Ik besloot niet meer om te kijken en me enkel nog te richten op de loper voor me. We liepen echter even hard waardoor het gat even groot bleef en ik merkte ook dat de benen wel goed waren maar dat ik de topvorm nog niet te pakken heb, zo kort na de marathon van Amsterdam. De laatste twee kilometers waren echt wind tegen waardoor dit nog even een zwaar stuk werd. Op dit stuk echter wel doorgedrukt en alles gegeven wat er nog in de tank zat. Met een tijd van 47.42 kwam ik over de finish. Dit betekent een verbetering van bijna een minuut van mijn persoonlijk record welke ik exact twee jaar geleden liep in Rotterdam (48.38), en dat onder dit soort zware omstandigheden. Daarnaast heb ik tijdens de race ook geen last gehad van mijn middenrif terwijl ik daar tijdens de marathon van Amsterdam en de Zevenheuvelenloop door aan de kant stond. De extra core stability trainingen lijken dus effect te sorteren. Nu eerst een paar dagen rust, vooral om wat kleine blessures te laten herstellen en dan op weg naar de halve marathon van Linschoten over twee weken. Trainer Rob denkt dat ik dan beter in vorm ben dan nu, aangezien we weer wat verder weg zijn van de marathon, dus dat beloofd wat. More to come!

Publicatiedatum: 19 december 2018