Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie Melding niet meer tonen

Halve Marathon van Zwolle

In de afgelopen week stond de Halve Marathon van Zwolle op zaterdag centraal. Het begin van de week was dan ook vrij rustig te noemen qua trainingen. Op tweede Pinksterdag nog wel een lichte baantraining uitgevoerd op de PAC baan in Rotterdam met 6 keer een 1000m in gemiddeld tempo 3.05 min/km.

Trainen
Het is goed om te zien dat dit soort trainingen nu al redelijk makkelijk aanvoelen terwijl dit tempo in voorgaande jaren vrij fors zou zijn. Samen met een rondje Kralingse Plas in- en uitlopen maakt dit een mooie training van 20km met daarin dus zowel interval- als duurelementen. Op dinsdag vervolgens een standaard rondje Bruggen (Brienenoord en Erasmus) van 16km gedaan en op woensdag vervolgens een nog korter rondje van 7km. Vervolgens twee dagen rust richting de Halve Marathon van Zwolle om de benen zodoende echt te laten herstellen en supercompenseren richting deze wedstrijd. Het is voor mij nieuw om in de zomermaand een halve marathon afstand te lopen maar doordat de marathon van Rotterdam niet haalbaar was ivm de blessure past dit nu wel mooi en de Halve Marathon van Zwolle stond al langer op het verlanglijstje ivm de goede verhalen die gaande zijn over deze wedstrijd. De start is pas om acht uur in de avond hetgeen mij erg goed uitkomt gezien de lagere temperatuur op dit moment van de dag en het feit dat het na een volle werkweek altijd prettig is om op de zaterdag even bij te komen en echt klaar te geraken voor het lopen van een wedstrijd.

Avondwedstrijd
Doordat de start pas om 20.00 uur was kon ik rond het avonduur vertrekken naar Zwolle zodat ik een uur voor de start van de wedstrijd aanwezig was op de plaats van bestemming. Omdat ik was uitgenodigd door de organisatie om deze wedstrijd te lopen waren de faciliteiten erg goed geregeld. In een lokaal restaurant kon ik het startnummer ophalen en omkleden, op dezelfde plaats als waar de toplopers uit voornamelijk Kenia hun voorbereiding deden. Altijd een mooi gezicht om deze echte lopers hun voorbereiding te zien doen.

 

 

 

 

 

Temperatuur
Ondanks het late tijdstip was het toch nog een graad of 17 en dus nog steeds vrij warm voor het lopen van een halve marathon. Door de lange inspanning ligt de optimale temperatuur veel eerder rond de 10 graden zodat het lichaam niet oververhit raakt tijdens de race met alle gevolgen van dien. De benen voelden tijdens het inlopen al goed aan en met vertrouwen liep ik dan ook richting de start. Toen het startschot was gevallen tekende de wedstrijd zich al vrij snel uit, een groep met Kenianen voorop en daarachter een paar kleinere groepjes met daarin ook de andere nationaliteiten.

Pijn
De eerste twee kilometer wist ik me erg in te houden waarbij het tempo van ca 3.17 min/km erg gemakkelijk aanvoelde. Alhoewel de groep waarin ik liep prima was, met goede Nederlandse subtoplopers, besloot ik toch te versnellen hetgeen leidde tot een snelle km van 3.05, hiermee viel het groepje uiteen en liep ik verder met twee goede lopers, Olfert Molenhuis en Stefan v.d. Broek. Beide ook echte diesels met een schat aan ervaring en vele marathons in de benen ook. Een aantal km lang liepen we rond tempo 3.15 hetgeen best goed voelde maar hierna voelde ik helaas toch weer steek in de rechterkant van mijn middenrif aankomen. Omdat ik hier niet aan wilde toegeven, het was al de zoveelste keer dat dit gebeurde, ben ik hier lang mee doorgelopen maar op een gegeven moment was doorlopen gewoonweg niet meer mogelijk. Ik liep toen echter ook al langere tijd op een hartslag rond 185 slagen per minuut en dit is ook wel erg hoog tijdens een halve marathon.

 

 

 

 

 


Finish
Nadat ik ongeveer een halve minuut langs de kant had stilgestaan en vooral probeerde om de steek te laten verdwijnen door het middenrif te rekken en te strekken, kon ik weer verder en het tempo ook direct weer oppakken waar ik was gebleven. Hierna heb ik de wedstrijd goed kunnen uitlopen met op het einde ook nog een eindsprint waardoor ik nog twee andere NL lopers wist voor te blijven. Al met al weer een goede ervaring doordat ik echt heb kunnen strijden in een wedstrijd en alles heb kunnen geven, maar toch ook weer stilgestaan tijdens een wedstrijd door de aloude steek in het middenrif. Zoals ik het nu kan evalueren komt dit vooral voor op het moment dat ik het lichaam al langere tijd overvraag en eigenlijk op een tempo loop wat het lichaam niet langer aankan. Vele kilometers lopen op een hartslag (185) ver boven mijn omslagpunt van circa 180 is gewoonweg niet mogelijk, de reden dat mijn hartslag zo hoog was zal vermoedelijk te maken hebben met de hoge temperatuur gecombineerd met de snelle kilometer tussendoor en de vele graspollen in de lucht waardoor ik minder lucht binnen krijg dan gewenst. Uiteindelijk dus gefinisht in een tijd van 1.12.06 met een gemiddeld tempo van 3.23 min/km, een gemiddelde hartslag van maar liefst 180 en een max hartslag (in de eindsprint) van 190 ….

Publicatiedatum: 21 juni 2019