Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie Melding niet meer tonen

Het gaat de goede kant op!

Erg blij ben ik om te mogen melden dat het weer de goede kant op gaat! Nadat ik in week 10 al weer 55km heb kunnen lopen was dit in week 11 zelfs 83km en in week 12 92km. Afgelopen donderdag stond de weekteller stil op 61km waardoor deze week met nog drie gepland hardloopmomenten weer ver boven de 100km zal uitkomen. Naast dat de omvang in vier weken tijd is toegenomen van 0km per week tot meer dan 100km per week is ook het tempo weer op een redelijk niveau, duurlopen gaan gemiddeld in ieder geval weer rond de 4 minuten per kilometer. Daarnaast heb ik inmiddels ook al weer twee baantrainingen kunnen doen met marathonloper Maarten van Zetten in Zoetermeer. De eerste keer 7 x 1000m in tempo ca 3.15 min/km en deze week 4 x 2000m in 3.20 min/km. Maar belangrijker nog, ik heb geen last meer van mijn scheenbeenblessure waar ik zo lang last van heb gehad. Dit kan ik nu dan ook achter me laten, zowel fysiek als mentaal. Inmiddels heb ik ook al weer wat korte termijn doelen bepaald, namelijk de 10km (of eigenlijk 10,5km) lopen tijdens de Marathon van Rotterdam en de week erna Maarten 30km hazen tijdens de marathon van Zeeuws Vlaanderen richting een tijd rond de 2.30.00. Dit betekent dus een doorkomst halverwege rond 1.15.00 waardoor het nog best een mooie uitdaging wordt na slechts zes weken training.

Alhoewel de scheenbeenklachten dus voorbij zijn steken helaas de middenrifklachten nog wel de kop op. Dit zijn klachten waar ik tijdens zware inspanningen (zoals de marathon) vaak last van krijg en waardoor ik bijna altijd dien te stoppen met lopen omdat de pijn zo heftig is dat doorlopen niet meer mogelijk is, dit gebeurde ook tijdens mijn laatste marathon in Amsterdam. Samen met trainer/coach Rob van der Valk ben ik al langere tijd op zoek naar oorzaken én oplossingen en nu denken we de oorzaak gevonden te hebben. Wat blijkt is dat lopers soms beperkt worden in hun ademhalingssysteem waarbij dit enkel voorkomt bij goed getrainde ‘elite runners’. Simpel gezegd is het probleem dat het middenrif (diafragma) uitgeput kan raken en direct zorgen voor een daling in loopprestatie. Het gevolg is namelijk dat de ademhalingsfrequenties wordt verhoogd en enkel nog een oppervlakkige (hoge) ademhaling mogelijk is. Gelukkig is hier ook een remedie voor, de PowerBreath, een apparaat waarmee je de ademhalingsfunctie traint. Hier ga ik maar eens snel mee beginnen, ik houd jullie op de hoogte van mijn ervaringen hiermee!

Hopelijk volgende keer weer goed lopersnieuws!

Publicatiedatum: 2 april 2019