Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie Melding niet meer tonen

Het ligt niet aan de vorm

In de afgelopen twee weken stonden er twee wedstrijden centraal: vorige week zaterdag (18 mei) een wegwedstrijd van 10km in Heukelum (bij Gorinchem) en zondag 26 mei een 5000m baanwedstrijd tijdens de competitie.

Trainingsweek

De afgelopen periode gaat het trainen echt weer goed en vorige week mag met 124km een zware trainingswedstrijd worden genoemd welke ik relatief eenvoudig ben doorgekomen. Op maandag stond er een baantraining op het programma van 5 x 1200m in tempo 3.07. Ook deze training ging relatief gemakkelijk, terwijl ik dit soort trainingen nog maar weinig heb kunnen afronden in dit tempo, normaliter lag het tempo eerder rond 3.10 a 3.12 op dit soort intervals. Vervolgens op dinsdag de standaard rustdag en op woensdag en donderdag duurlopen van 16km. Vrijdag slechts een klein rondje van 6km om de benen te sparen voor de wedstrijd op zaterdag waar ik samen met collega-atleet Maarten van Zetten aan de start zou staan van de plaatselijke 10km wedstrijd.

Slechte omstandigheden

Helaas was het op deze zaterdag erg warm en benauwd waarbij er ook nog eens weinig wind stond. Dit zijn voor mij zeer slechte omstandigheden aangezien we ons nu ook midden in het pollenseizoen bevinden waarbij de graspollen mij vooral benauwen. Tijdens het inlopen merkte ik al dat het ademen moeilijk ging maar ik had er toch nog wel vertrouwen in aangezien ik in de trainingen zo’n goede vorm laat zien.

Het doel was om een tijd laag in de 31 minuten te lopen zodat kwalificatie voor het NK 10km nog mogelijk zou zijn. Na een snelle en twee goede kilometers was het echter al op en leek het alsof het ineen keer over was. De benen liepen vol met zuur en lopen was eigenlijk niet meer mogelijk. Ik besloot dan ook om even te stoppen en daarna weer door te lopen maar al snel merkte ik dat dit ook al niet meer ging. Volledig gedesillusioneerd heb ik de wedstrijd uitgelopen in een tijd welke ik ook zou kunnen lopen in een snelle training.

Ik moet de conclusie trekken dat het lopen van wedstrijden in dit soort omstandigheden voor mij eigenlijk geen optie is en dat het me enkel maar frustreert. Op zondag vervolgens maar een dag rust gehouden zodat ik de nieuwe trainingsweek weer fris zou kunnen starten.

Positieve start

Op maandag had ik echt zin om te knallen tijdens de training, enerzijds omdat ik de zondag rust had gehouden en de benen dus fris waren maar vooral ook omdat de wedstrijd op zaterdag de mist in was gegaan. Op het programma stond 7 x 1000m in tempo 3.05. De eerste 1000m ging ik veel te hard van start en finishte zelfs onder de 3.00 hetgeen een tempo sneller dan 20 km/uur betekent. Op deze manier maak je de training zelf ook wel erg zwaar, maar ook de volgende intervallen gingen relatief makkelijk in tempo’s rond 3.03.

Hiermee kreeg ik nogmaals de bevestiging dat het met de vorm wel goed zit en dat het nog een keer allemaal samen moet komen tijdens de wedstrijden. Op woensdag, donderdag en vrijdag lekkere duurlopen kunnen doen waarbij het tempo vrij gemakkelijk vrij hoog lag. Op zaterdag vervolgens een dag rust in voorbereiding op de wedstrijd van zondag: een 5000m competitie wedstrijd in Alphen a.d. Rijn. Op zondagochtend eerst een rustig rondje rond de Kralingse Plas gelopen om de spieren alvast wat los te maken en in de middag op naar Alphen. Helaas was het ook deze dag vrij benauwd en warm waarbij er nu wel wind stond, maar dit keer weer veel te veel met windkracht 5.

Goede vorm

Op de deelnemerslijst stonden een paar goede lopers waardoor het er naar uitzag dat het een mooie wedstrijd zou worden. Bij de start ging één atleet er direct vandoor en met een enorm tempo liepen we harder dan 20km/uur onze rondjes.
We kwamen door in 2.52 over de eerste kilometer, veel te hard, zelfs als je 15.00 zou willen lopen. Daarna ging het tempo gelukkig wat omlaag waarbij ik direct achter hem liep om zodoende uit de wind te lopen. Zo dicht zelfs dat ik hem met mijn spikes een aantal keer aantikte, vreselijk irritant voor de koploper maar beter dit dan in de wind lopen.

Na 2km werd er door trainer/coach van de koploper geroepen dat er wel tactisch gelopen zou moeten worden door hem, waarbij hij de koppositie aan mij afstond waardoor ik nu dus zelfs het tempo moest maken, hier was ik zeker niet sterk genoeg voor waardoor het rondetempo direct daalde. Ik probeerde dan ook nog aan te geven dat ik op mijn limiet liep en dat hij de wedstrijd van mij zou mogen winnen omdat ik vooral een goede tijd zou willen lopen.

We kwamen door in 9.06 op de 3km, nog steeds op weg naar een hele goede tijd maar ik merkte al dat het steeds zwaarder begon te worden en met nog 1600m te gaan moest ik hem laten gaan waarbij ik dus nog vier rondjes alleen zou moeten lopen. Het tempo was echt dalende en in een tijd van 15.42 kwam ik over de finish. Deze tijd is teleurstellend maar ik was toch blij met de race vanwege het feit dat ik weer echt een wedstrijd heb kunnen lopen, geen last van mijn middenrif heb gehad en nogmaals de bevestiging heb gekregen dat de vorm gewoon goed is maar dat het voor mij in deze tijd van het jaar gewoon erg lastig is om goede tijden te lopen door de pollen en allergie.

Anders dan de rest van NL hoop ik dan ook dat de temperaturen de komende periode nog wat verder dalen 🙂

Publicatiedatum: 31 mei 2019