Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie Melding niet meer tonen

Terug in Nederland

Sinds deze week ben ik weer terug in Nederland, dat wil zeggen, op maandag heb ik samen met Maarten nog een duurloop van 20km in Kenia gedaan, waarna we op maandagmiddag terug naar Nederland zijn gereisd. Dit is nog een hele onderneming met taxi, binnenlandse vlucht en uiteindelijk een nachtvlucht van Nairobi naar Amsterdam. In Amsterdam aangekomen bleek helaas dat onze koffers niet waren meegekomen waardoor we op Schiphol nog lang bezig zijn geweest om te zorgen dat de koffers later wel bij ons terecht zouden komen. In mijn missende koffer zaten ook mijn loopkleren en schoenen waardoor ik twee dagen verplichte rust had, gelukkig was dit toch al het plan na twee zware trainingsweken, weer even bijkomen voordat de trainingen weer zouden starten.

Op donderdag vervolgens een eerste rustige duurloop van 16km, gevolgd door een ochtend (12km) en een middagtraining (16km) op vrijdag. Op zaterdag stond vervolgens een zware training op het schema: een duurloop van 20km met daarin twee blokken op marathontempo van 10 en 20 minuten. Het eerste blok van 10 minuten op marathontempo 3.20 min/km ging nog wel goed maar het tijdens het tweede blok merkte ik al snel dat ik het op deze dag geen 20 minuten zou kunnen volhouden. Mijn hartslag liep al snel op richting de 180 terwijl het tijdens deze training de bedoeling is om de hartslag onder omslagpunt te houden. Na 10 minuten besloot ik dit blok dan ook te beëindigen, het tempo was inmiddels ook al gedaald tot 3.25 min/km.

Het was wel logisch ook dat ik het zwaar had tijdens deze training. Ik loop pas sinds donderdag weer op zeeniveau in plaats van op 2400m hoogte en het lichaam dient nog te acclimatiseren. Daarnaast was het met temperaturen rond 24 graden al erg warm, stond er nog aardig wat tegenwind en het was de eerste keer sinds tijden dat ik deze training weer uitvoerde. Alhoewel ik baalde dat ik de beoogde training niet heb kunnen uitvoeren is er wel een logische verklaring voor en kan ik het dan ook wel begrijpen en vervolgens loslaten.

Op zondag vervolgens een heerlijke duurloop gelopen van 21km in gemiddeld tempo 3.51 bij een gemiddelde hartslag van 152. Het blijft opvallend wat voor verschil er zit tussen de duurlopen gedurende de (werk)week en in het weekeinde. Het lichaam is op zondag duidelijk meer uitgerust waardoor duurlopen vele malen gemakkelijker verlopen, met een hoger tempo en een lagere hartslag dan doordeweeks.

De nacht van zaterdag op zondag was voorlopig de laatste nacht dat ik in mijn hoogtetent heb geslapen. Tot de Halve Marathon van Oostland op zondag 9 september slaap ik weer gewoon op zeeniveau waardoor er een piek in prestatie moet volgen tijdens de halve marathon. We beschouwen deze wedstrijd als een mooie test richting de marathon van Amsterdam over exact zeven weken. Inmiddels heb ik ook nieuwe wedstrijdschoenen aangeschaft, de befaamde Nike Vaporfly’s. Dit is de schoen waarop vele topatleten hun wedstrijden lopen, de schoen is ontwikkeld voor het Ineos 1.59 project, oftewel het project met als doel om de marathon onder de twee uur te lopen. De schoenen zitten in ieder geval als pantoffeltjes en deze week ga ik testen in trainingen en wanneer de schoenen bevallen tijdens de halve marathon zal ik er ook de hele marathon op lopen. Nieuwe schoenen zijn in ieder geval altijd goed voor de moraal!

 

Publicatiedatum: 2 september 2019