Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie Melding niet meer tonen

Trainen in Kenia

In de afgelopen vier dagen (donderdag 15 t/m zondag 18 augustus) hebben Maarten en ik weer vele kilometers mogen lopen door het mooie Keniaanse landschap. Op donderdag, vrijdag als zaterdag heb ik twee trainingen per dag kunnen uitvoeren en op zondag een wat langere training. Maarten heeft helaas nog immer last van zijn heupblessure waardoor hij het wat rustiger aan heeft gedaan maar gelukkig is er sprake van herstel en zal hij ook snel weer op niveau kunnen lopen.

Middagtraining donderdag
Op donderdag heb ik 19km in de ochtend en 10km in de middag gelopen. In de ochtend doen we altijd de kwaliteitstraining en in de middag vervolgens een rustige hersteltraining. Het voordeel van zo’n middagtraining is dat het herstel sneller verloopt en dat het daarnaast ook nog extra kilometers oplevert, niet onbelangrijk richting een marathon.

Interval
Op vrijdag wederom een duurloop van 19km maar dit keer in een alternatieve vorm, namelijk een zogeheten progressieve duurloop waarin je telkens iets harder loopt, in mijn geval startend met hartslag 140 en in vier blokken van een kwartier oplopend naar een tempo op maximaal hartslag 170. Het lopen op hartslag is hier nog een hele opgave gezien het heuvelachtige landschap, heuvel op stijgt je hartslag al snel richting de 170 terwijl het op dat moment niet altijd al de bedoeling is. Dit was ook de eerste training met wat intervalelementen erin. Doordat ik thuis reeds anderhalve week in een hoogtetent heb geslapen ben ik dit keer al vrij snel gewend aan het trainen op hoogte. Ook helpt mee dat ik al eens op hoogte heb getraind, het lichaam schijnt dit dan te herkennen. Op vrijdagmiddag vervolgens weer een korte duurloop van 8km.

 

 

 

 

 

 

 

 

Niet stilzitten
Op zaterdag samen met Maarten een ochtend duurloop van 17km, tijdens het enige echte rondje wat we hier hebben leren kennen, andere duurlopen kennen een vrij simpel patroon: heen en weer… Tijdens deze duurloop ook een mooi gesprek over het geloof wat voor Maarten erg belangrijk is terwijl dit voor mijzelf geen rol van betekenis speelt. Wel waren we het erover eens dat zingeving een element is wat veel mensen in deze tijd toch wel missen net zoals het tot rust kunnen komen in ons hectische bestaan. Zowel Maarten als ik zijn zelf ook niet zo van het stilzitten. Waar andere atleten tijdens trainingsstages gerust genoegen kunnen nemen met het trainen, eten en slapen-patroon hebben wij toch wel wat andere dingen daarnaast nodig om te doen. Inmiddels hebben we hier de term projectjes aan gehangen. Eigenlijk een soort van onderwerpen op een to do lijstje die telkens ook weer wordt aangevuld aangezien je hier ook nog eens genoeg tijd hebt om te bedenken wat je allemaal nog meer zou kunnen doen. Zo heeft Maarten inmiddels talloze fotoboeken in elkaar geknutseld, hebben we een plan gemaakt richting een snelle voorjaarsmarathon op zaterdag, hebben we mijn komende marathon van Amsterdam inmiddels al tien keer doorgenomen (vooral dat ik nu echt eens niet te hard van start moet gaan), zijn we een zoektocht gestart naar een sponsor voor Maarten per 2020 (de eerste reactie van een geïnteresseerde is inmiddels ook  al binnen), heeft Maarten inmiddels minimaal acht boeken uit (ik ben slechts met mijn derde bezig), heb ik alvast maar een volgende trainingsstage in Texel geboekt alwaar ik eind september mijn laatste lange trainingsweek zal voltooien richting de marathon van Amsterdam en zie ik het Lely-werk wat ik tussendoor doe nu als een leuke afwisseling.

Andere belasting
Afijn, op zaterdagmiddag nog een korte hersteltraining van 7km gedaan. Op zondag besloot ik een rustige lange duurloop van 25km te doen. Om dit eens ultiem saai te laten zijn 12,5km heen en weer 12,5km terug over dezelfde weg tussen Iten en Eldoret. Het werd nogmaals duidelijk dat 25km lopen in Kenia een totaal andere belasting geeft dan 25km door het polderlandschap van Nederland. Enerzijds door de 2400m hoogte maar daarnaast ook door het feit dat je hier over kleipaden loopt die ook nog eens continu op en af gaan.

Enthousiast publiek
Net zoals de vorige keer dat ik Kenia was, iets meer dan zeven maanden geleden, worden we onderweg continu aangemoedigd door enthousiaste kinderen. Nog immer met how are you, soms begeleid met de term mzungu (blanke). Het valt ons ook op dat de wat oudere kinderen ons niet meer zo enthousiast begroeten als hun kleine variant, maar vooral can i have your watch roepen. Omdat we onze horloges nog hard nodig hebben om vooral niet te hard te lopen in de trainingen slaan we dit verzoek telkens toch maar af…

We blijven hier hard trainen, lang slapen en veel eten (en druk met onze projectjes)….

Publicatiedatum: 19 augustus 2019